ORTA VE YÜKSEK MESLEKİ EĞİTİM VE ÖĞRETİME ERİŞİMİ ETKİLEYEN TEMEL ENGELLER VE ALTERNATİF ÇÖZÜM İÇİN ALTERNATİF ÖNERİLER. BİRLEŞİK KRALLIK DÜNYA ÇAPINDAKİ BİR PROBLEM İLE NASIL BAŞA ÇIKMAKTADIR.

 

 

Phil READ

 MTEM Takım Lideri

 

 

Son 30 – 40 yılda gerçekleşmiş olan teknolojik devrimin bir sonucu olarak, Teknik ve Mesleki Eğitim tüm ülkelerdeki eğitim sürecinin çok önemli bir parçası olmalıdır. Mesleki Eğitim ve Öğretim özellikle: 

 

·                    Daha fazla demokratikleşme ve sosyal, kültürel ve ekonomik kalkınmaya ilişkin toplumsal hedeflere ulaşılmasına katkıda bulunurken, aynı zamanda da hem erkek, hem de kadınlar olmak üzere tüm bireylerin, din, ırk veya yaş ayrımı gözetilmeksizin bu hedefleri gerçekleştirmeye ve uygulamaya ilişkin potansiyelini geliştirmektedir;

·                    Çağdaş uygarlığın bilimsel ve teknolojik yönlerinin, insanların kendi çevrelerini anlayacağı ve bilimsel ve teknolojik değişimin sosyal, politik ve çevresel doğurgularına yönelik kritik bir bakış açısı kazanırken buna uygun olarak hareket edebileceği şekilde anlaşılmasını sağlamaktadır.

·                    İnsanlara çevresel açıdan güçlü sürdürülebilir kalkınmaya, meslekleri ve yaşamlarının diğer alanları ile katkıda bulunma izni vermektedir. UNESCO/ILO “Yirmi Birinci Yüzyılda Teknik ve Mesleki Eğitim” (2000)

                                                                               

UNESCO/ILO, eğitim, iş dünyası ve toplumun tamamı arasında bir ilişki olmasını ve teknik ve mesleki eğitimin hayat boyu öğrenme sisteminin ve dünya çapındaki teknolojik gelişmenin bir parçası olmasını önermektedir. Özellikle, ülkeler aşağıdaki amaçlar için eğitim sistemlerini geliştirmelidir:

 

·                    Eğitim düzeyleri ve alanları arasındaki, eğitim ve iş dünyası arasındaki ve okul ve toplum arasındaki bariyerlerin aşağıdakiler yoluyla kaldırılması:

o       Tüm düzeylerdeki teknik/mesleki ve genel eğitimin uygun şekilde entegre edilmesi.

o       Açık ve esnek eğitim yapılarının oluşturulması.

o       Bireylerin eğitimsel ihtiyaçlarının dikkate alınması, iş tecrübesini öğrenmenin bir parçası olarak tanıyan meslek ve işlerin gelişmesi.

Teknik ve Mesleki Eğitim yirmi birinci yüzyılda, bir barış kültürü, çevresel açıdan güçlü sürdürülebilir kalkınma, sosyal uyum ve uluslararası vatandaşlık amaçlarının gerçekleştirilmesi için etkili bir araç olarak önemli bir role sahiptir. 

Bir teknik ve mesleki eğitim sistemi özellikle

 Kapsayıcılık ve geniş erişimi içermelidir

 Açık, esnek ve öğrenci-odaklı, kaliteli programlara sahip olmalıdır

 Bireyleri genel anlamda hayata ve iş hayatına hazırlamalıdır

 Öğrenciler için sorunsuz bir rotaya sahip olunmasını kolaylaştırmak için, artiküle areditasyon ve olanakların zenginleştirilmesine yönelik olarak daha önceki öğrenmelerin tanınmasına önem vererek, diğer tüm eğitim sektörleri ile yakın arayüzler geliştirmelidir.  

 Gençlere, öz-güvene sahip olmaya hazırlanmaları için, yeniliğe yönelik olumlu bir tavır kazandırmalıdır.

 Hayat yelpazesinde sıklıkla dışarıda bırakılan gayrı resmi ekonomik sektöre ulaşabilmelidir.

 Öğrencileri ve yetişkinleri, gayrı resmi sektördeki istihdam ve işsizlik dönemleri de dahil olmak üzere, sık kariyer değişikliğine ilişkin olarak gerçekten söz konusu olan olasılık için hazırlayabilecek kadar kapsamlı olmalıdır. 

 Her birinin hayat boyu öğrenmeye yönelik yaklaşımları konusunda diğerlerinden bir şeyler öğrenebilmesine olanak sağlamak amacıyla, başta sanayi ve eğitimciler olmak üzere tüm paydaşların katılımını karşılıklı ortaklıklar yoluyla sağlamalıdır. 

 Teknolojiye dayalı öğrenme ve geniş erişim sağlamak için yeni bilgi teknolojilerinin potansiyelini kullanmalıdır

 Teknik ve mesleki eğitim için yeni bir yüksek konum sağlamak amacıyla kalite güvencesi prosedürleri oluşturmalıdır. Yeterlilik standartları, belgelendirme süreçleri, geçerli değerlendirme metotları ve kabul edilebilir çıktılar kaliteli bir teknik ve mesleki eğitim sisteminin anahtar bileşenleridir.

Yeni beceri gereklilikleri ve özel sektörün katılımına yönelik ihtiyaç

Dünya bir sanayi çağından bir bilgi ve iletişim çağına – sıklıkla bilgi toplumu olarak ifade edilir- geçiş sürecindedir.  Yeni toplum farklı türde bir öğrenim gerektirmektedir. Bu, “eğitilebilirliği”, dolayısıyla da istihdam edilebilirliği geliştiren bir tür öğretimdir. Birey için, istihdam edilebilirlik için öğrenmenin amacı iş bulma, işi koruma ve değiştirme kapasitesinin geliştirilmesi ya da kendi işinin açılmasıdır. İstihdam edilebilir beceriler çalışanların iş piyasasındaki dikey ve yatay mobilitesini ve değişen teknoloji ve iş organizasyonunun yeni şekillerine uyum sağlama kabiliyetini destekler. Çalışan için, istihdam edilebilirlik için öğrenme hayat boyu öğrenme ve mobilite ve iş güvenliğini geliştiren esnek becerilerde yeterlik kazanılması anlamına gelir. İşletme için, istihdam edilebilir beceriler çalışanlarının değişen iş yeri gerekliliklerine yanıt verebildiği ve işletmenin rekabet edebilirliğini ve büyümesini desteklediği anlamına gelir. Hükümet için bu kavram, tam istihdam hedefine yönelik bir katkı sağlamada kritik bir unsur olarak, iş piyasasının değişen talepleri ile paralel, adapte edilebilir becerilere sahip bir işgücü yaratılması anlamına gelir.

Bununla birlikte, öğrenme otomatik olarak istihdam edilebilirliğe yol açmaz. İstihdam edilebilirlik, işe-özel becerilerden çok, çekirdek becerilerin bir işten diğerine ve bir işletmeden diğerine aktarılabilmesi ile belirlenir.  Sağlam bir eğitimsel temel ve ardından sürekli eğitimin kişinin iş hayatı boyunca vuku bulacağı kapsamlı bir başlangıç eğitimi gerektirir. Sanayileşmiş ve hızla sanayileşmekte olan ülkelerdeki bazı yaklaşımlar eski Mesleki Eğitim ve Öğretim paradigmasından bir kayma yaşandığını ve yeni yanıtların faal biçimde aranmakta olduğunu göstermektedir. Bunlardan bazıları aşağıda belirtilmektedir:

Eski paradigma	Yeni paradigma
Arza dayalı yaklaşım	Talebe dayalı yaklaşımlara ilişkin arayış
İstihdam için eğitim	İstihdam edilebilirlik için öğrenme
Hizmet-öncesi eğitim	Sürekli, hayat-boyu öğrenme kavramı
Eğitim ve öğretmene/eğiticiye odaklanma	Kendi kendine öğrenme ve öğrenciye odaklanma
Bir defalık eğitim	Sürekli, tekrar eden, hayat boyu öğrenme
Eğitim ve öğretimin bir birlerinden ayrı olması	Eğitim ve öğretimin entegre edilmesi (sağlam bir genel eğitim ve geniş tabanlı bir başlangıç eğitimi hayat boyu sürekli öğrenme için temel teşkil eder)
Bir beceri üzerinde uzmanlaşma	Çoklu beceri kazanmaya yönelik bir arayış
Öğrenim süresi ve sınava dayalı beceri tanıma	Yeterlik ve önceki öğrenmelere dayalı tanıma
Sert ve sabit giriş - çıkış	Esnek ve çoklu giriş - çıkış
Resmi sektöre odaklanma	Hem resmi, hem de gayrı resmi sektörlere odaklanma ihtiyacının tanınması
Merkezileştirilmiş sistem	Hem güçlü ulusal kurumlar, hem de yerelleşmiş kurumlar gerektiren yerelleşmiş sistem
Politika ve eğitimin verilmesinde devlet hakimiyeti	Politika ve eğitimin verilmesi birbirlerinden ayrıdır, piyasaya dayalıdır
İdarede devlet hakimiyeti	Katılımcı hükümet, birçok aktörün tanınması, sosyal diyalog

İstihdam edilebilirlik için eğitimin yeni paradigmanın özünde yer aldığı söylenebilir. Bireyin iş ve işin organizasyonundaki değişikliklere uyum sağlama, farklı bilgi türlerini birleştirme ve yaşam boyu sürecek bir kendi kendine öğrenme süreci aracılığıyla bu bilgiler üzerine yenilerini inşa etme kapasitesini gerektirir.

İstihdam edilebilirliği geliştiren ana bilgi, beceri ve davranışlar aşağıdaki şekilde gruplandırılabilir:

 teşhis ve analiz, yenilik ve öğrenmeyi öğrenme için  entelektüel beceriler, 

 iletişim, karar-alma, ekip çalışması ve uyum sağlayabilirlik, olumlu tavırlar ve davranışlar ve sorumlulukları üstlenebilme ve bırakabilme becerisinde gerekli olan sosyal ve kişiler-arası beceriler;

 işte bir girişimcilik tavrının geliştirilmesi, yaratıcılık ve yenilikçilik, fırsatların belirlenmesi ve yaratılması, hesaplanmış risk-alma ve verimlilik ve maliyet ve kendi işinin sahibi olmak için gerekli beceriler gibi temel iş kavramlarının anlaşılmasını da içeren iş ve girişimcilik becerileri;

 mesleki mobiliteyi kolaylaştıran bir çok meslek için esas olan özel alanlardaki çoklu teknik beceriler.

Sorulması gereken soru, devlet tarafından yönetilen Mesleki Eğitim ve Öğretim sistemlerinin, çok-yönlü ve hızla değişen iş piyasaları tarafından ortaya konan yeni gereklilikler karşısında bu tür bir eğitimi verebilmek üzere ne şekilde reforma uğratılacağıdır. Eğitimin amaçları, içeriği, yapısı ve bunlara uygun olarak verilişi, aşağıdaki hususlarının geliştirilmesi amacıyla tekrar incelenmelidir:

 Mesleki Eğitim ve Öğretim sistemlerinin piyasanın ihtiyaçlarına uygunluğu;

 ihtiyaç duyulan nitelik ve sayıda vasıflı işçi yaratabilmedeki ve mevcut kaynakları en iyi şekilde kullanmaktaki etkililikleri;

 nüfusun belirli grupları için söz konusu olan dezavantajları ortadan kaldırmak için, tüm vatandaşlara eğitim olanaklarına erişim sağlamadaki adillikleri;

 özel sektörle olan bağlantıları.

Günümüz dünyasında beceri geliştirme, özel sektörle daha yakın bağlantılara sahip olunmasını gerektirmektedir. Ayrıca, üstesinden gelinmesi gereken güçlükler çok karmaşık ve mevcut kaynaklar, ister devlet, ister özel olsun,  tek bir oyuncu için bile çok kıttır.  Bu sebeple, sorun Mesleki Eğitim ve Öğretim sistemlerinin uygunluğunun, etkililiğinin, etkinliğinin ve adilliğinin geliştirilmesi için toplu bir çabanın nasıl teşvik edileceği ve kamu ve özel sektörden paydaşların nispi avantajlarından, karşılıklı fayda sağlayacakları şekilde, nasıl faydalanılacağıdır.   

 

Bu gündemi yönlendiren güçlerden bazıları aşağıdakileri içermektedir:

 işgücünün tüm seviyelerinde eğitim ve beceri geliştirmeye yönelik talepler;
 seçenekleri arttıran ve etkililiği geliştiren bir eğitim piyasasının sağlanması;
 zaman içinde sunulan değil, gösterilmiş becerilerin daha fazla vurgulanması;
 daha esnek, geniş tabanlı ve modüler eğitim yaklaşımları;
 eğitim standartları ve belgelendirme düzenlemelerinde daha büyük ulusal tutarlılık;
 dezavantajlı gruplar için eğitime geliştirilmiş erişim;
 farklı eğitim ve öğretim şekilleri ve seviyeleri arasında daha iyi artikülasyon. 

Sanayileşmiş ülkelerin bir çoğunda, ücretler ile verimliliğin arttırılması arasında bir bağlantı oluşturan endüstriyel ödüller ve ücret belirleme, diğerlerinin yanında aşağıdaki hususları da içermektedir:

 ödüller içinde beceriye-ilişkin bir sınıflandırma çerçevesinin geliştirilmesi;
 öğretimde kariyer rotalarının sağlanması;
 müzakere edilen esneklik düzenlemelerinin, merkezi olarak onaylanmış kılavuz ilkeler kapsamında yürürlüğe konulması;
 ayırımcı hükümlerin ödüllerden çıkartılması;
 kalıcı yarı-zamanlı iş için yeni ödüller için  genişletilmiş kapsam.

 

Bu, bir dizi soru ortaya çıkarmaktadır:

İlk soru şudur; “hükümetin iş gücünün değişen beceri taleplerine uyum sağlayabilmesini temin etmedeki rolü nedir?” Gelecekteki istihdam olanaklarının daha yüksek seviyelere gün geçtikçe artan biçimde dayanacağına dair göstergeler mevcuttur. Değişim hızının gelecekte artacağı neredeyse kesindir ve bunun sonucunda da becerilerin güncellenmesi ya da yenilerinin geliştirilmesi kapasitesi de gün geçtikçe daha da önemli hale gelmektedir. İkinci soru, “nüfusun tamamına her seviyede eğitim ve öğretim sağlamaktan kim sorumludur ve endüstrinin rolü nedir?”dir. Birçok ülkede, işsizlik oranları kırsal ve uzak bölgelerde ve azınlıklar gibi dezavantajlı insanlar için daha yüksektir.  Üçüncü soru şudur; “coğrafi olarak dağılmış ve kültürel açıdan çeşitlilik gösteren bir nüfusun eğitim olanaklarına erişimini nasıl maliyet-etkin bir şekilde sağlıyorsunuz?” Birçok kişi, değişiklik gösteren süreler için işlerini ya da iş piyasasını bırakmaktadır ve bu kişilerin beceri ve deneyimleri sıklıkla geçerliliğini kaybetmiş hale gelmektedir. Bu, iş piyasasına dönüşte önemli derecede tekrar eğitim görme gerekliliğinin ortaya çıkmasına sebep olmaktadır. Dördüncü soru şudur; “hükümet vatandaşlar becerilerini korumaya nasıl teşvik edebilir?” Bir diğer soru da şudur: “Mesleki Eğitim ve Öğretimin bi,r hayat boyu öğrenme sistemine dayalı bir sistemde sunuluşunu ne şekilde koordine ediyorsunuz?”. Hayat Boyu Öğrenme, insanların kendi içlerinde ve kendi kendilerine öğrenmeden zevk aldığı bir toplum yaratma potansiyeline sahiptir. Hayat boyu öğrenmenin değeri bir çok ülkede açıkça tanınıyor olsa da, bu öğrenim türü için sağlanabilecek devlet fonları sınırlandırılmıştır. 

Bu soruların bazılarının yanıtları “Yirmi Birinci Yüzyıl için Teknik ve Mesleki Eğitim” UNESCO ve ILO önerilerinde (2001) ele alınmaktadır ve söz konusu yanıtlara aşağıda yer verilmektedir:

1. Teknik ve mesleki eğitim için birincil sorumluluk hükümetlerin olsa da, modern pazar ekonomisinde teknik ve mesleki eğitim politikasının tasarımı ve sunuluşu hükümet, işverenler, meslek kuruluşları, sanayi, çalışanlar ve temsilcileri, yerel topluluk ve sivil toplum örgütleri arasında kurulacak yeni bir ortaklık ile başarılabilir. Söz konusu ortaklık yeni bir değişim stratejisinin ortaya konulmasını sağlayacak uygun bir yasal çerçeve oluşturmalıdır. Bu strateji ile hükümet, gerçek anlamda teknik ve mesleki eğitim sağlamanın yanında, liderlik ve vizyon da sağlayabilir ve kalite güvencesini kolaylaştırabilir, koordine edebilir ve oluşturabilir ve toplum hizmeti zorunluluklarını tanımlayarak ve ele alarak, teknik ve mesleki eğitimin herkese açık olmasını sağlayabilir.

2. Teknik ve mesleki eğitim en iyi çeşitli devlet ve özel sektör sağlayıcıları tarafından sunulmaktadır. Kaliteyi temin ederken seçimi kolaylaştırma sorumluluğu hükümetlere verilerek, uygun karışım birçok şekilde bulunabilir.

3. Hükümet ve özel sektör teknik ve mesleki eğitimin bir masraf değil, bir yatırım olduğunu ve çalışanların refahı, artırılmış verimlilik ve uluslararası rekabet edebilirlik gibi bir çok kazanç sağlayacağını kabul etmelidir. Bu sebeple, teknik ve mesleki eğitim için finansman sağlama sorumluluğu, mümkün olan en geniş kapsamda, hükümet, sanayi, topluluk ve öğrenci arasında paylaştırılmalıdır. Hükümet, uygun mali teşvikleri sağlamalıdır. Ayrıca, özellikle en az gelişmiş ülkelerin hükümetleri, teknik ve mesleki eğitimde kapasite-geliştirme konusunda çift -yönlü ve çok-yönlü işbirliği kurmak için arayışlarda bulunmalıdır. 

4. Hükümetler içinde, departmanlar ve acenteler arasında, teknik ve mesleki eğitimin çeşitli unsurları için  paylaşılan ve örtüşen sorumluluklara sıklıkla rastlanır. Hükümetlerin kendi kamusal kurumsal çerçevelerini, ulusal teknik ve mesleki eğitim çabasını koordine etmek, özel sektör ile etkili bir ortaklık oluşturmak ve teknik ve mesleki eğitimi tüm paydaşların lehine olacak şekilde teşvik etmek üzere, mümkün olan en yüksek düzeyde desteklemeleri istenilen bir durumdur.

Birleşik Krallık’ın yirmi birinci yüzyıl için modern bir işgücü hazırlamaya ilişkin bakış açısı

Yukarıda özetlenen konulardan bazılarını ele almak için, birbirini izleyen Birleşik Krallık hükümetleri son 20 yılda dikkate değer bir değişiklik sağlamışlardır. Vurgulanan nokta, her türlü yeteneğe sahip tüm bireylerin ihtiyaçlarının yanı sıra, toplulukların ve Ulusun ihtiyaçlarını da karşılayan yerelleşmiş ve esnek bir eğitim sistemi geliştirilmesi olmuştur.  

·                    Yukarıda yer alan 4. madde, Mesleki Eğitim ve Öğretime birden fazla kuruluşun katılımını göstermektedir. Birkaç yıl önce, Birleşik Krallık hükümeti Çalışma Departmanı ve Eğitim departmanını bir Eğitim ve İstihdam Departmanı oluşturmak üzere birleştirmiştir. Bu departman, günümüzde eğitim ve beceriler departmanına dönüşmüş bulunmaktadır. Bu, eğitimin, becerilerin ve istihdamın tüm açılarını idare eden bir departmandır.

·                     “Öğrenciler için sorunsuz bir rotanın kolaylaştırılması için, eklemeli akreditasyon ve olanakların zenginleştirilmesi için önceki öğrenmelerin tanınması vurgulanarak, diğer tüm eğitim sektörleri ile yakın arayüzler geliştirilmesi”.

“Bireylerin ve Toplumun Yirmi Birinci Yüzyılın taleplerine hazırlanması”.

 Birleşik Krallık’taki eğitim sektörünün yerelleştirilmesinin üzerinden uzun zaman geçmiş olsa da,  özellikle de Mesleki eğitim ve öğretim standartları ve yeterliliklerinde son yıllarda daha büyük gelişmeler yaşanmıştır. Yeterlilikler sisteminin şeffaf ve “birleştirilmiş” hale gelmesini sağlamak için hükümet tüm yeterliliklerden sorumlu olacak ve öğretim programını destekleyecek bir Kurum oluşturmuştur: Yeterlilikler ve Öğretim programı Kurumu (QCA). QCA departman yapısına sahip olmayan bir kamu kuruluşudur ve Eğitim ve Beceriler Departmanı tarafından finanse edilmektedir. Üyeleri Eğitim ve Beceriler Bakanı tarafından atanan ve bir idari ekip tarafından günlük bazda yönetilen bir kurul tarafından idare edilir. QCA, Birleşik Krallık’ın dünyadaki en dinamik, bilgi – tabanlı ekonomi haline gelmesine yardımcı olmada esas rol oynamaktadır. QCA ulusal öğretim programlarını ve bu öğretim programlarına eşlik eden değerlendirmeleri, testleri ve sınavları sürdürür ve geliştirir ve okullarda ve işteki yeterlilikleri akredite eder ve izler.  http://www.qca.org.uk/7.html

·                    İleri Eğitime esnek giriş ve bariyerlerin ortadan kaldırılması.

Üniversiteye doğru ilerleme

 

Üniversiteler kabul gerekliliklerine ilişkin olarak kendi kararlarını almakta serbesttir. Çoğunlukla, bir derece öğrenimine kimlerin kabul edilebileceğine ilişkin karar alan; dersi idare eden kişi, ya da ders ekibidir.  Üniversiteye giriş bir çok farklı yöne sahip, karmaşık bir konudur. Britanya Hükümeti, gelenekselden uzak bir yolla öğrenci kabul eden üniversitelere ekstra fon sağlayarak, söz konusu üniversiteleri geleneksel olmayan yeterliliklere sahip olan adayları kabul etmeye teşvik etmektedir (geleneksel yol, normal olarak en az üç konuda genel “A” ileri düzey yeterlilikleri ile ilerlenmesidir).  Son on yıldır, Üniversiteler yetişkin öğrencileri ve geleneksel olmayan yeterliliklere sahip öğrencileri gün geçtikçe artan bir biçimde kabul etmektedir. Geleneksel olmayan yeterlilikler Genel Ulusal Mesleki Yeterlilikler, Ulusal mesleki Yeterlilikler ve özel sanayilerde kazanılmış yeterliliklerdir. Üniversiteler kabulden önce genellikle adaylarla görüşme yapar. Giriş için aşağıdaki hususlar dikkate alınmaktadır: 

Yeterlilikler:

·                    Belirli bir sınıfta üç A notu (sınıf, görüşmeyi yapan okutman tarafından kararlaştırılır ve adaylar arasında değişiklik gösterebilir)

·                    İleri GUMY

·                    UMY düzeyi 3 ya da 4

·                    Yetişkinlerin girişi için tasarlanan özel bir temel yeterlilik

·                    Ders ekibi tarafından tanınan diğer yeterlilikler.

Kişisel:

·                    Birçok öğrenci ile görüşme yapılır ve öğrencilerin öğrenimi tamamlayıp tamamlayamayacakları değerlendirilir.

·                    Başvuru mektuplarının yanında okul raporları da dikkate alınır

·                    Yaş (yaşam tecrübesi dikkate alınır ve yetişkinlerin giriş yapması teşvik edilir) 

·                    Sosyal altyapı (Hükümet üniversitelere kabul ettikleri her sosyal açıdan dezavantajlı öğrenci için ekstra fon sağlayarak, üniversiteleri bu öğrencileri almaya teşvik etmektedir. Sosyal açıdan dezavantajlı öğrenciler üniversiteye daha düşük yeterlilikler ile girebilmektedir).

·                    Üniversiteler artan biçimde, geleneksel olmayan yollardan öğrenciler kabul etmektedir. Örneğin, öğrenciler iş-tabanlı çıraklıktan üniversiteye ilerleyebilmektedir.

 

16 yaşındayken, öğrencilerin önünde bir çok seçenek bulunur. Bunlar aşağıda özetlenmektedir*

 

Düzey	Genel Eğitim	Mesleki olarak ilgili (İleri eğitim)	İş ile ilgili (İleri eğitim veya istihdam)
5	Yüksek düzey yeterlilikler; Doktora, Mastır vb.		Düzey 5 UMY
4	İlk Derece, Yüksek Ulusal Diploma Yüksek Ulusal Sertifika		Düzey 4 UMY
3 İleri düzey	A düzeyi, AS ve AE ödülleri de dahil	Mesleki düzey A (İleri GUMY)	Düzey 3 UMY
2 Orta düzey	GCSE sınıfları A – C	Orta GUMY	Düzey 2 UMY
1 Temel düzey	GCSE sınıfları D-G	Temel GUMY	Düzey 1 UMY
Giriş düzeyi	Sertifika ya da eğitimsel başarım (düşük notlu GCSE sonuçları olanlar için)

·                    Ulusal Mesleki Yeterlilikleri geliştirmek üzere, Sosyal Ortakların, Endüstriyel Tavsiye organları olarak Mesleki Eğitim ve Öğretim standartlarına katılım göstermesi.

·                    Bölgesel eğitim ve işletme konseylerinin kurulması. Günümüzde, bunların yerini şu an Öğrenim ve Beceriler konseyleri almıştır. Tek amaçları, dünya standartlarında bir güce sahip olmamızı sağlamak üzere, İngiltere’nin genç nüfusunun ve yetişkinlerinin becerilerini geliştirmektir.  Herkes için kaliteli mesleki eğitim ve öğretim planlamak ve finanse etmekten sorumludurlar. http://www.lsc.gov.uk/National/default.htm

·                    Kritik düşünme becerilerinin geliştirilmesi vurgulanarak, BİT, tasarım ve teknolojinin beş yaşından itibaren öğretim programına konulması.

·                    7, 11 ve 14 yaşlarında başarım düzeylerinin başlatılması. Bir başarım hedefi “farklı becerilere ve olgunluk düzeylerine sahip öğrencilerin her bir anahtar aşamanın sonunda sahip olmaları beklenen bilgi, beceriler ve anlayışı” ortaya koymaktadır. Başarım hedefleri, artan zorluğa sahip 8 düzey tanımına ve 8. düzey üzerinde istisnai performans için bir tanıma sahiptir. Her bir düzey tanımı, o düzeyde çalışmakta olan öğrencilerin karakteristik olarak sergilemeleri gereken performansların türleri ve yelpazesini tarif etmektedir. Düzey tanımları, anahtar düzeyler 1, 2 ve 3’ün sonunda öğrencilerin performansları hakkında bir kanaat yürütmek için temel sağlamaktadır. Anahtar aşama 4’te, ulusal yeterlilikler Ulusal Öğreti programı konularındaki başarının ölçülmesi için ana araçlar ulusal yeterliliklerdir. http://www.teachernet.gov.uk/supplyteachers/detail.cfm?&vid=2&cid=5&sid=15&ssid=2010201&opt=0

·                    Anahtar/Çekirdek Becerilerin tüm yaş grupları (Üniversite dahil) için mevcut olan öğretim programlarına eklenmesi.  http://www.ceg.org.uk/progress/core/frm-000.htm

·                    Yüksek Öğretim için Kalite Güvencesi Kurumunun kurulması. 1997 yılında, Yüksek Öğretim için Kalite Güvencesi Kurumu, Birleşik Krallık yüksek öğretimi için entegre bir kalite güvencesi hizmeti sağlamak amacıyla kurulmuştur. Üniversiteler ve yüksek öğretim okulları tarafından sağlanan iştirakler ile ve ana yüksek öğretim finansman kurumları ile imzalanan sözleşmeler yoluyla finanse edilen bağımsız bir Kurumdur. İşimizin yönetimi ve stratejik olarak yönlendirilmesi ile ilgili genel sorumluluğa sahip olan bir Kurul tarafından yönetilir. Her Üniversite ve yüksek öğretim okulu, uygun standartlara ulaşılmasını ve kaliteli eğitim verilmesini sağlamaktan sorumludur. Kamunun çıkarını, yüksek öğretim yeterliliklerinin katı standartlarında muhafaza etmek ve yüksek öğretimin kalitesinin yönetiminin sürekli olarak geliştirilmesini teşvik etmek Yüksek Öğretim için Kalite Güvencesi Kurumunun sorumluluğudur. Kurum buna, standartları ve kaliteyi titiz denetimler ile gözden geçirerek ve açık ve kesin standartların tanımlanmasına yardımcı olan referans noktaları sağlayarak ulaşmaktadır. 

·                    http://www.qaa.ac.uk/aboutus/qaaIntro/intro.asp